Rex

ARBA podaje, że rexa pokazano w Paryżu i sprowadzono do USA w 1924 roku. Jest to udokumentowany etap międzynarodowy, a nie dowód identycznego początku wszystkich krajowych wzorców.

Limit ARBA wynosi 4,76 kg, a cechą wyróżniającą jest krótka, gęsta, pluszowa okrywa. Kolor, teksturę i typ ocenia się według aktualnego wzorca; miękka sierść sama nie potwierdza rasy.

Rexy bywają spokojne, lecz zachowanie zależy od osobnika, bólu, hormonów, obsługi i środowiska. Potrzebują miejsca do biegu, stawania i ukrycia, bezpiecznej powierzchni oraz zgodnego króliczego towarzysza.

Zapewnij stale siano trawiaste i wodę, odpowiednią zieleninę oraz odmierzoną karmę pełnoporcjową. Podczas linienia pielęgnuj delikatnie, a miejsca odpoczynku utrzymuj suche, czyste, nieśliskie i podpierające łapy.

MSD wskazuje pododermatitis jako ważny problem u rexów, lecz znaczenie mają też nacisk, urazy, wilgoć, higiena i masa. Rany łap, zmiana chodu, apetytu lub odchodów wymagają szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

Selekcjonuj zdrowe łapy, ruch, uzębienie, oddychanie, temperament i okrywę zgodną ze wzorcem bez szkody dla dobrostanu. Zapisuj rodowód, krycia, porody, przeżywalność, wzrost, zmiany łap, problemy stomatologiczne i długowieczność.

• Oddzielaj dane Rex i Mini Rex.
• Nawracające choroby łap lub zębów wymagają oceny przed rozrodem.
• Porównuj wyniki tylko w podobnych warunkach.