Szynszyla amerykańska

ARBA i ACRBA rozpoczynają historię w USA od szynszyli pokazanych po imporcie w 1919. ACRBA podaje, że Edward H. Stahl zwiększył typ przy użyciu m.in. New Zealand, Flemish Giant i Beveren, po czym przedstawił wzorzec American Heavyweight Chinchilla na konwencji w 1925. Livestock Conservancy datuje wpis do księgi wzorców na 1924 i późniejszą nazwę American Chinchilla. Nie łączymy tych zapisów w jedną datę.

ACRBA opisuje średniej długości użytkowy tułów z zaokrąglonym zadem, wypełnionym lędźwiem i żebrami, lekkim zwężeniem od barków i łagodnym łukiem. Samce ważą 4,08–4,99 kg, samice 4,54–5,44 kg. Stojące uszy mają ciemną obwódkę. Czarno-perłowo-srebrna powierzchnia wynika z pasm aguti i tickingu. Oznaczona ilustracja AI nie potwierdza rasy ani rodowodu.

Livestock Conservancy opisuje rasę jako łagodną, ale opis populacji nie przewiduje każdego królika. Oceń zdrowie, strach, historię obchodzenia i reakcję na ludzi oraz inne króliki. Przyzwyczajaj stopniowo z nagrodą i daj miejsce do biegu, stania, rozciągania, ukrycia i odpoczynku ze zgodnym partnerem.

Zapewnij stale siano z traw i świeżą wodę, odpowiednią zieleninę oraz odmierzone pełnoporcjowe granulaty. Oceniaj dotykiem żebra, kręgosłup i zad, zamiast karmić do maksimum wzorca. Potrzebne są suche nieśliskie miejsca i ruch. Kontroluj zęby, pazury, stopy, skoki, skórę, spód ciała i okrywę.

Wzorzec może dyskwalifikować złe zęby, stopy lub kondycję, lecz nie dowodzi to choroby właściwej American Chinchilla. Śledź apetyt, kał, masę, zęby, oddech, oczy, nos, skórę, zabrudzenia moczem i stopy. Mniej jedzenia lub bobków, wzdęcie, silny ból, duszność albo osowiałość wymagają szybkiej pomocy lekarza znającego króliki.

Potwierdź rodowód i aktualny wzorzec: umaszczenie szynszylowe nie czyni królika American Chinchilla. Notuj masę według płci, kondycję, budowę użytkową, ruch, pierścienie i ticking, zęby, stopy, choroby, krycia, porody, przeżycie młodych i regenerację samicy. Recenzowany eksperyment wykazał zależność wzrostu i tuszy od typu genetycznego oraz krzyżowania; nie uzasadnia uniwersalnych 60%, 12 tygodni ani dziewięciu młodych.

• Oddziel księgę wzorców 1924 od konwencji 1925.
• Stosuj osobne zakresy dorosłej masy dla obu płci.
• Nie zmieniaj jednego badania w obietnicę wydajności.