Olbrzym Srokacz

Federacja francuska wywodzi duże króliki srokate z Belgii, Francji i Niemiec i określa ich historię jako wielonarodową. Pierwszy francuski wzorzec zatwierdzono 8 listopada 1925 roku, a nazwa Géant Papillon Français połączyła w 1954 roku Papillon Français i Papillon de l’Est. Niemiecki Riesenschecke, holenderski Lorrain i szwajcarskie srokacze są pokrewnymi formami narodowymi, ale nie mają automatycznie identycznych wzorców. BRC wymienia dziś Giant Papillon jako rzadką odmianę Fancy. To zastępuje niepewne „Niemcy, około 1900” ze starej bazy.

Wzorzec francuski ustala minimum 5,0 kg dla obu płci i idealną ocenę od 6,0 kg, bez podanego maksimum. Ciało ma być mocne, wydłużone, o średniej kości, z równomierną muskulaturą, lekko wygiętą linią grzbietu i pełnym zadem. Stojące, dobrze owłosione uszy mają co najmniej 16 cm, idealnie 17–19 cm. Na białym tle występują czyste, wyraźnie odgraniczone znaczenia: motyl, pełne obwódki oczu, plamki policzkowe, barwne uszy, ciągła pręga grzbietowa i oddzielne plamy boków. Czerń i błękit są częste, Francja dopuszcza też inne oficjalne barwy. Sześć–osiem plam bocznych to wzorzec wystawowy, nie liczebność miotu.

Wzorzec ani recenzowane badanie nie potwierdzają uniwersalnie spokojnego charakteru. Zachowanie zależy od bólu, strachu, socjalizacji, stanu rozrodczego i wcześniejszej obsługi. Pracuj na poziomie podłogi, zapewnij kryjówki, przewidywalny rytm, żerowanie i zgodnego króliczego towarzysza. Przed podniesieniem zaplanuj przeniesienie, podpieraj klatkę piersiową i cały zad; w razie potrzeby użyj dwóch przeszkolonych osób. Nigdy nie podnoś za uszy ani samą skórę. Nagła zmiana zachowania wymaga kontroli zdrowia.

Stałe połączone lokum musi pozwalać na kilka pełnych skoków, stawanie, pełne wyciągnięcie, obrót, eksplorację i wycofanie bez uderzania uszami lub grzbietem. Podłoże powinno być suche, stabilne, antypoślizgowe i wygodne; liczy się ruch i higiena, nie jedna nazwa materiału. Podawaj bez ograniczeń siano z traw, stale świeżą wodę, właściwe liściaste warzywa i odmierzoną pełnoporcjową karmę zgodnie z wiekiem, wzrostem, rozrodem i kondycją. Nie tucz do maksymalnej masy. Kontroluj pazury, podeszwy, skoki, chód, spód ciała, sierść, zęby, apetyt, kał i masę.

Duża masa zwiększa skutki otyłości, śliskiego podłoża, długich pazurów i nacisku na stopy, ale nie jest diagnozą. MSD opisuje pododermatitis jako wieloczynnikowe, dlatego potrzebne są suche elastyczne miejsce odpoczynku, ruch, kontrola masy i częste oglądanie podeszw. Badanie PLOS u Checkered Giant powiązało homozygotyczne English spotting (En/En), niemal biały fenotyp, z wrodzonym megacolon; nie mierzyło częstości w każdej krajowej populacji Giant Papillon. Hodowca powinien znać dziedziczenie i nie określać genotypu tylko wzrokiem. Mniej jedzenia lub kału, nietypowy kał, wzdęcie, ból albo apatia wymagają weterynarza.

Stosuj rodowód i aktualny wzorzec właściwej populacji narodowej; nie łącz zapisów francuskiego Giant Papillon z amerykańskim Checkered Giant tylko z powodu pokrewieństwa. Notuj dojrzałą masę, równowagę ciała, ruch, stopy, zgryz, uszy, każdy element rysunku, krycia, wszystkie urodzenia i straty, wzrost oraz regenerację samicy. Nie wybieraj skrajnej masy lub wzoru kosztem ruchu, trawienia i zdrowia matki. Badanie KIT uzasadnia wiedzę genetyczną, ale nie określa częstości choroby w tej rasie. Brak dowodów na stałe osiem młodych, 53%, 16 tygodni, pierwsze krycie w 7–9 miesiącu lub cykl 80 dni.

• Oddzielaj wzorce i rodowody narodowe od amerykańskiego Checkered Giant.
• Notuj cały rysunek, funkcję, urodzenia, straty i regenerację samicy.
• Poznaj dziedziczenie English spotting; nie oceniaj genotypu i zdrowia po samym kolorze.