Harlequin

ARBA i amerykański klub rasy wskazują Francję oraz pierwszy pokaz w Paryżu w 1887 roku. Rasa była dawniej nazywana Japanese, choć nie pochodzi z Japonii. Historia klubowa podaje, że BRC przyjęła nazwę Harlequin w 1946 roku, gdy stara nazwa wyszła z użycia podczas II wojny światowej; do amerykańskiego wzorca rasa wróciła w wydaniu 1966–1970. Te daty zastępują ogólne „Francja, lata 1880.” i tłumaczą różne nazwy oraz masy w dawnych książkach.

Japanese łączy pomarańczowy lub płowy z czarnym, niebieskim, czekoladowym albo liliowym; Magpie zastępuje ciepłą barwę bielą. Ceniony wzorzec ma czysto podzieloną głowę, przeciwne barwy uszu i naprzemienne łapy oraz pola tułowia. Aktualne maksimum ARBA wynosi 9,5 lb (4,31 kg), nie bezwarunkowe 2,7–4,5 kg ze starej bazy. Badanie recenzowane łączy japońskie pręgowanie z delecją sześciu par zasad w MC1R i mozaiką ciemnego oraz żółto-rudego pigmentu. Wzór występuje też w innych rasach, więc sam wygląd nie dowodzi czystości rasy.

Aktualny wzorzec nie dowodzi, że każdy Harlequin jest spokojny, przyjazny lub odpowiedni dla dzieci. Zachowanie zależy od bólu, strachu, hormonów, doświadczenia i środowiska. Zapewnij kryjówki, przewidywalny rytm, codzienne żerowanie i zgodnego króliczego towarzysza. Kontakt prowadź na podłodze i wzmacniaj nagrodami. Jeśli podniesienie jest konieczne, podpieraj klatkę piersiową i cały zad; nigdy nie chwytaj za uszy ani skórę. Nagła zmiana zachowania wymaga kontroli zdrowia.

Stale połączone lokum i wybieg powinny pozwalać na kilka pełnych skoków, stawanie, rozciąganie, obrót, eksplorację i wycofanie. Podłoże ma być suche, stabilne i antypoślizgowe. Podstawą żywienia jest siano z traw bez ograniczeń i stale świeża woda, uzupełnione właściwą zieleniną oraz odmierzoną karmą pełnoporcjową według wieku, kondycji i rozrodu. Obserwuj masę, apetyt, kał, zęby, pazury, stopy, sierść i ruch. Krótka sierść jest łatwa w pielęgnacji, lecz podczas linienia wymaga częstszego czesania.

Przejrzane źródła nie ustalają dziedzicznej wady szczęki, szczególnej odporności ani wyjątkowej częstości chorób w tej rasie. Kontroluj znane ryzyka królików: choroby zębów, spowolnienie przewodu pokarmowego, otyłość, przegrzanie, objawy oddechowe, pasożyty i pododermatitis. MSD wskazuje, że mało włókna i choroby zębów mogą prowadzić do ciężkich zaburzeń trawiennych. Mniej jedzenia lub kału, biegunka, wzdęcie, trudny oddech, przechylenie głowy, silna apatia czy ból wymagają szybkiej pomocy weterynaryjnej.

Używaj aktualnego wzorca, pełnych rodowodów i trwałych zapisów miotów. Notuj grupę i barwę, podział głowy i uszu, łapy, pasy tułowia, białe znaki, dorosłą masę, zgryz, stopy, ruch, krycia, wszystkie urodzenia i straty, wzrost oraz regenerację samicy. Badanie MC1R wyjaśnia japoński wzór, ale nie przewiduje każdej plamy i nie potwierdza pochodzenia ze zdjęcia. Najpierw wybieraj zdrowie i funkcję. Źródła nie potwierdzają stałych sześciu młodych, cyklu 45 dni ani końca w 12–14 tygodniu.

• Notuj grupę Japanese lub Magpie, barwę podstawową i pełny rysunek.
• Łącz rodowód z danymi o urodzeniach, stratach, wzroście i zdrowiu.
• Wybieraj zdrową budowę i dobrostan przed efektowną symetrią.